دسترس‌پذیری
این بیانیه DigitalMenuKit را دربر می‌گیرد: هم منوهایی که مهمان‌ها می‌خوانند و هم پنلی که مجموعه در آن کار می‌کند. می‌گوید هدفمان چیست، چه چیزی را بررسی می‌کنیم و می‌دانیم چه چیزی هنوز کامل نیست.
هدف ما
WCAG 2.1 سطح AA. مهمان باید بتواند منو را با صفحه‌خوان، فقط با کیبورد، در هر اندازهٔ متن و روی گوشی زیر آفتاب تند بخواند.
چرا این استاندارد مهم است
در ایالات متحده، دادگاه‌ها قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت (ADA) را بر وب‌سایت‌ها و اپ‌هایی که رستوران از طریق آن‌ها به مشتری خدمت می‌دهد اعمال کرده‌اند. در پروندهٔ رابلز علیه دومینوز پیتزا، دادگاه استیناف حوزهٔ نهم رأی داد که عنوان سوم این قانون وب‌سایت و اپ آن زنجیره را دربر می‌گیرد، چون مشتریان را به یک رستوران فیزیکی وصل می‌کردند؛ دیوان عالی هم در اکتبر ۲۰۱۹ از بازبینی آن رأی خودداری کرد. منویی که صفحه‌خوان نمی‌تواند بخواند، دقیقاً همان مانعی است که این پرونده‌ها درباره‌اش هستند. این متن برای آشنایی است، نه مشاورهٔ حقوقی.
چه چیزی را بررسی می‌کنیم و چه زمانی
بررسی‌های خودکار WCAG 2.1 در سطح A و AA در هر انتشار روی منوی مهمان و پنل اجرا می‌شود، نه سالی یک بار. منوی مهمان در عرض‌های ۳۲۰، ۳۶۰، ۳۹۰، ۴۳۰ و ۱۴۴۰ پیکسل و در همهٔ طراحی‌ها هم بررسی می‌شود تا چیزی از لبهٔ صفحهٔ کوچک بیرون نزند.
روی منوی مهمان
تیترها از ساختار خود منو پیروی می‌کنند. هر صفحه زبانش را اعلام می‌کند تا صفحه‌خوان منوی فرانسوی را فرانسوی بخواند. لینکی برای پرش به محتوا هست، حلقهٔ فوکوس روی هر عنصری که فوکوس می‌گیرد دیده می‌شود و فهرست بخش‌ها را می‌شود با کیبورد پیمود. قیمت‌ها، آلرژن‌ها و یادداشت‌های رژیمی متن هستند، نه تصویرِ متن. عکس کنار غذا تزئینی است، چون نام غذا همان‌جا کنارش آمده.
آنچه هنوز کامل نیست
ممیزی مستقلی انجام نشده است؛ هرچه اینجا آمده حاصل آزمایش‌های خود ماست. منو را خود مجموعه می‌نویسد، پس خوانایی توضیحات بر عهدهٔ اوست، نه ما. منوهای چاپی حکایت دیگری دارند: کاغذ را نه می‌شود بزرگ کرد و نه بلند خواند، و بخشی از دلیل وجود منوی دیجیتال همین است.
اگر چیزی سد راهتان شد
به ما بگویید می‌خواستید چه چیزی را بخوانید و چه اتفاقی افتاد. گزارش دقیق از گزارش کلی خیلی ارزشمندتر است و ما ترجیح می‌دهیم آن را بشنویم.
آخرین بررسی: ۳۱ شهریور ۱۴۰۵